1973

7 – 11 czerwca. Kanclerz RFN Willy Brandt jako pierwszy niemiecki szef rządu składa wizytę w Izraelu.

21 czerwca. Ratyfikacja układu między RFN i NRD, normującego podstawy stosunków między dwoma niemieckimi państwami.

Przyjęcie obu państw niemieckich do Organizacji Narodów Zjednoczonych.

6 sierpnia. Hermine Braunsteiner-Ryan wchodzi na pokład samolotu Lufthansy w towarzystwie dwóch agentów federalnych i po kilku godzinach lotu jest we Frankfurcie nad Menem. Po wylądowaniu trafia do aresztu. Proces „Kobyły” rozpoczął się w Düsseldorfie ponad dwa lata później. Hermina Braunsteiner-Ryan, wyjątkowo sadystyczna nadzorczyni SS w niemieckich obozach zagłady, zadeptała wiele kobiet na śmierć, dlatego więźniarki nazywały ją „Kobyłą” lub „tratującą klaczą”. Razem z nią w trzecim procesie załogi Majdanka na ławie oskarżonych zasiadło dziesięciu mężczyzn i cztery kobiety. Wezwano ponad 250 świadków z Izraela, Polski i USA. Nie wszyscy byli w stanie zeznawać. Wiele osób przeżyło szok na widok swoich dawnych oprawców. Jednym ze świadków była polska więźniarka Danuta Brzosko-Mędryk.

Organizacje neonazistowskie przed gmachem sądu urządzały demonstracje w obronie oskarżonych. Sama „Kobyła” podczas procesu zachowywała się wyjątkowo spokojnie. Przez większość czasu rozwiązywała krzyżówki. Do niczego się nie przyznała i nie wyraziła skruchy. Umniejszała swoją rolę, nazywając siebie małym trybem w maszynie.

Hermine Braunsteiner w 1958 roku wyemigrowała wraz z żołnierzem armii amerykańskiej do Kanady, tam wyszła za niego za mąż (przyjmując nazwisko Ryan), a następnie przeniosła się do USA i osiadła w nowojorskiej dzielnicy Queens. O swojej pracy w obozach koncentracyjnych nie opowiadała ani swojemu mężowi ani amerykańskim urzędnikom. W 1963 roku otrzymała amerykańskie obywatelstwo. Rok później została wyśledzona przez Szymona Wiesenthala, który zwrócił uwagę władzom amerykańskim na jej przeszłość. Jej mąż przeżył szok i długo nie mógł uwierzyć w to, co powiedział mu reporter - „Przecież moja żona nie skrzywdziłaby nawet muchy!”. 14 czerwca 1964 roku w gazecie „The New York Times” ukazał się długi artykuł pod tytułem „Była esesmanka gospodynią domową na Queensie”. Lokalna społeczność była bardzo zaskoczona. Przed domem „Kobyły” w Nowym Jorku demonstrowali ludzie domagający się głowy zbrodniarki. Jeszcze w 1964 roku rozpoczęto procedurę pozbawienia jej obywatelstwa amerykańskiego. Udało się to dopiero w 1971 roku. Została tym samym bezpaństwowcem. W 1973 roku Hermine Braunsteiner aresztowano i władze USA przekazały ją Republice Federalnej Niemiec. Tam z obawy przed jej ucieczką została umieszczona w areszcie. W 1976 roku wyszła na wolność za kaucją, ale w roku 1978 wróciła do więzienia w związku z zastraszaniem świadka oraz próbą ucieczki. Dnia 30 maja 1981 roku, po długiej batalii sądowej, „Kobyła” została skazana na karę dożywotniego więzienia.

Hermine Braunsteiner ps. Kobyła  podczas procesu (źródło:  simon-wiesenthal-archiv.at )

Hermine Braunsteiner ps. Kobyła podczas procesu (źródło: simon-wiesenthal-archiv.at)

W 1996 roku w wieku 77 lat została ułaskawiona ze względu na zły stan zdrowia przez ówczesnego premiera landu Nadrenia Północna-Westfalia Johannesa Raua, późniejszego prezydenta Niemiec. Po zwolnieniu z więzienia „Kobyła” zamieszkała wraz z mężem w domu opieki w Bochum-Linden. Zmarła 19 kwietnia 1999 roku.