1971

Tropiciele nazistowskich zbrodniarzy Beate i Serge Klarsfeldowie zlokalizowali miejsce pobytu

SS-Hauptsturmführera Klausa Barbie.

Proces Klausa Barbie (źródło:  storify.com )

Proces Klausa Barbie (źródło: storify.com)

Jako szef Gestapo w Lyonie Barbie zasłynął z okrucieństwa i bezwzględności, dlatego w okupowanej przez III Rzeszę Francji zyskał przydomek „Rzeźnika z Lyonu”. Klaus Barbie według udokumentowanych źródeł był odpowiedzialny za deportację do obozów zagłady 7,5 tysiąca Żydów, zamordowanie 4342 ludzi oraz aresztowanie i torturowanie 14 311 członków francuskiego Ruchu Oporu. W latach 1945–1955 Klaus Barbie był zatrudniony i chroniony przez Brytyjczyków i Amerykanów. Pracował w wywiadzie w ramach walki z lewicową opozycją. W 1955 roku Barbie skorzystał z pomocy administracji watykańskiej (biskupa Aloisa Hudala) i uciekł wraz z rodziną do Argentyny. Później przeniósł się do Boliwii i jako Klaus Altmann zamieszkał w La Paz, gdzie został narkotykowym bossem. Brał też udział w miejscowym zamachu stanu. W 1971 roku został rozpoznany przez małżeństwo Klarsfeldów, ale dopiero nowo powołany rząd boliwijski zgodził się na aresztowanie Barbiego - doszło do tego 18 stycznia 1983 roku. Następnie ekstradowano go do Francji. Proces zbrodniarza rozpoczął się 11 maja 1987 roku przed francuskim sądem w Lyonie.

Klaus Barbie tuż po procesie (źródło:  geopolis.francetvinfo.fr )

Klaus Barbie tuż po procesie (źródło: geopolis.francetvinfo.fr)

Wyjątkowo, ze względu na historyczną wartość procesu, zezwolono na jego filmowanie. Wobec licznych dowodów zbrodni, dnia 4 lipca 1987 Klausa Barbie skazano na dożywocie (najwyższy wymiar kary). Zbrodniarz zmarł w więzieniu z powodu białaczki w 1991 roku.

Grudzień. Odnalezienie zwłok generała SS Martina Bormanna. Zastępca i osobisty sekretarz Adolfa Hitlera, zawsze u jego boku, cieszył się absolutnym zaufaniem Führera, który mawiał: „Aby wygrać wojnę, potrzebuję Bormanna!”.

Martin Bormann (pierwszy z prawej) z Hitlerem i ministrem spraw zagranicznych Joachimem von Ribbentrop (źródło:  www.dailymail.co.uk )

Martin Bormann (pierwszy z prawej) z Hitlerem i ministrem spraw zagranicznych Joachimem von Ribbentrop (źródło: www.dailymail.co.uk)

W procesie norymberskim Martin Bormann został zaocznie (in absentia) skazany na karę śmierci. W grudniu 1971 roku, podczas prac budowlanych w centrum Berlina, odnaleziono szkielety dwóch mężczyzn. Na podstawie stanu uzębienia i innych cech anatomicznych zostały one formalnie zidentyfikowane przez sąd niemiecki jako szczątki Bormanna i Stumpfeggera. Badania DNA wykonane w 1998 roku potwierdziły trafność ówczesnego orzeczenia sądu. Bormann zginął w 1945 roku podczas ucieczki. Syn Martina Bormanna – Martin Adolf Bormann Junior jest chrześniakiem Adolfa Hitlera. Całe swoje życie spędził na przepraszaniu za okrutne czyny swojego ojca.

Martin Bormann Junior (źródło:  studgenpol.blogspot.com )

Martin Bormann Junior (źródło: studgenpol.blogspot.com)

Został katolickim księdzem, przez lata służył jako misjonarz w Kongo. Odbył, wraz z żydowską grupą, pielgrzymkę do Oświęcimia. Podróżował do Izraela, gdzie spotykał się z ludźmi, którzy przeżyli Holokaust.

► Wysokiej rangi hitlerowski polityk, w czasie wojny gubernator dystryktów krakowskiego i lubelskiego, Richard Wendler po raz kolejny staje przed niemieckim sądem i po raz kolejny zostaje uniewinniony. Historia jego stopniowego oczyszczania z zarzutów, aż do całkowitego uniewinnienia, doprawdy woła o pomstę do nieba. To Richard Wendler podjął decyzję o utworzeniu getta w Częstochowie. SS-Gruppenführer Wendler był odpowiedzialny za śmierć i represje wobec ludności cywilnej na podległych mu terenach oraz grabieże majątków ludzi i całych przedsiębiorstw. Richard Wendler należał do nazistowskiej „elity” - jego siostra była bratową Heinricha Himmlera.

Generałowie: Walter Somme, Ernst Boepple i Richard Wendler (pierwszy z prawej na podium) na pl. Adolfa Hitlera w Krakowie (obecnie Rynek Główny) odbierają defiladę z okazji „Dnia poległych bohaterów” (źródło: nick.salon24.pl/589670,ss-gruppenf-hrer-wendler-i-skrzynie-lupow-z-polskich-kosciolow)

Generałowie: Walter Somme, Ernst Boepple i Richard Wendler (pierwszy z prawej na podium) na pl. Adolfa Hitlera w Krakowie (obecnie Rynek Główny) odbierają defiladę z okazji „Dnia poległych bohaterów” (źródło: nick.salon24.pl/589670,ss-gruppenf-hrer-wendler-i-skrzynie-lupow-z-polskich-kosciolow)

Po wojnie, obawiając się ekstradycji do Polski, Wendler przyjmuje fałszywe nazwisko Kurt Kummermehr i jako taki zostaje w 1945 roku wzięty przez wojska amerykańskie do niewoli, ale natychmiast uwolniony. Jego prawdziwa tożsamość wyszła na jaw dopiero w sierpniu 1948 roku, co doprowadziło do osadzenia go w obozie internowania w Ludwigsburgu koło Stuttgartu. 20 grudnia 1948 roku sąd denazyfikacyjny północnej Wirtembergii klasyfikuje Wendlera jako „Haupschuldiger” czyli „głównego oskarżonego”. Wendler odwołuje się od tej decyzji, ale sąd apelacyjny 28 kwietnia 1949 roku wyrok ten podtrzymuje, a mimo to 20 grudnia 1949 roku Richard Wendler zostaje uwolniony i wraca do domu. Od tej pory mieszka w Monachium, gdzie prowadzi kancelarię adwokacką. Jednak to mu nie wystarcza. Zbrodniarz dąży do pełnej rehabilitacji. Jako doktor prawa umie pisać odwołania. I rzeczywiście: 12 września 1952 roku zostaje „zdegradowany” do niższej kategorii „Belasteter” czyli „mniej obciążonych”. Na tej podstawie zostaje mu również zwrócony skonfiskowany wcześniej majątek. Jednak Richard Wendler był nadal niezadowolony – walczy o całkowite oczyszczenie. Składa prośbę o ułaskawienie i... o dziwo, 1 listopada 1955 roku Wendler zostaje zakwalifikowany jako „Mitläufer” czyli „bierny naśladowca”.

Raport na temat dóbr z lubelskiego obozu koncentracyjnego zdeponowanych w miejskiej i okręgowej kasie oszczędnościowej w Hof na polecenie dr Richarda Wendlera, sporządzony przez amerykańskich żołnierzy, którzy znaleźli w niem. miejscowości Hof dwie skrzynie zawierające wartościowe przedmioty (m.in. 1 złoty kielich, 24 naczynia liturgiczne ze złota, 41 złotych noży, 41 złotych łyżek, 41 złotych widelców), 27 kwietnia 1945 roku (źródło:   nick.salon24.pl/589670,ss-gruppenf-hrer-wendler-i-skrzynie-lupow-z-polskich-kosciolow)

Raport na temat dóbr z lubelskiego obozu koncentracyjnego zdeponowanych w miejskiej i okręgowej kasie oszczędnościowej w Hof na polecenie dr Richarda Wendlera, sporządzony przez amerykańskich żołnierzy, którzy znaleźli w niem. miejscowości Hof dwie skrzynie zawierające wartościowe przedmioty (m.in. 1 złoty kielich, 24 naczynia liturgiczne ze złota, 41 złotych noży, 41 złotych łyżek, 41 złotych widelców), 27 kwietnia 1945 roku (źródło: nick.salon24.pl/589670,ss-gruppenf-hrer-wendler-i-skrzynie-lupow-z-polskich-kosciolow)

SS-Gruppenführer Wendler był jeszcze tylko raz niepokojony przez niemiecki sąd, właśnie w 1971 roku, ale bronił go kolega po fachu dr Alfred Seidl, słynny obrońca Hansa Franka i Rudolfa Hessa, więc postępowanie sądowe udało się szybko umorzyć. Rok później Richard Wendler umiera jako wolny, niewinny człowiek.