1957

26 lipca. Dopiero 12 lat od zakończenia wojny państwo niemieckie zabrania noszenia Krzyży Żelaznych przyznanych w czasie II wojny światowej. Krzyżem Żelaznym za wyjątkowe akty męstwa odznaczonych zostało ponad 2 miliony Niemców.

Krzyż Żelazny  ( niem.   Eisernes Kreuz , EK) nadany według różnych źródeł od 2,3 mln do 3 mln razy

Krzyż Żelazny (niem. Eisernes Kreuz, EK) nadany według różnych źródeł od 2,3 mln do 3 mln razy

27 października. Założenie Związku Wypędzonych (BdV). Pierwszym Przewodniczącym Związku Wypędzonych był Hans Krüger, były działacz NSDAP, zbrodniarz wojenny, który uczestniczył u boku Hitlera w puczu monachijskim, w 1943 roku powołany do Wehrmachtu. Hans Krüger zatwierdzał listy Polaków przeznaczonych do likwidacji w tzw. chojnickiej „Dolinie śmierci”. Tygodnik „Der Spiegel” oszacował, że jedna trzecia z około 200 tysięcy funkcjonariuszy BdV, w początkowych latach jego istnienia, należała do byłego NSDAP. Oprócz Hansa Krügera, Związek Wypędzonych tworzył Werner Ventzki, odznaczony przez Hitlera złotą odznaką NSDAP, najbliższy współpracownik namiestnika Rzeszy w Kraju Warty Artura Greisera, a także Erik von Witzleben, dowódca pomorskiego Selbstschutzu podczas ataku na Polskę. Erik von Witzleben w latach 1949–1956 był przewodniczącym Ziomkostwa Prus Wschodnich.

Msza katolicka w plenerze podczas zjazdu ziomkostwa śląskiego, czerwiec 1959 (źródło: archiwum zdjęć „pruskie dziedzictwo kulturowe”   www.blz.bayern.de/blz/eup/01_10/2.asp )

Msza katolicka w plenerze podczas zjazdu ziomkostwa śląskiego, czerwiec 1959
(źródło: archiwum zdjęć „pruskie dziedzictwo kulturowe”
www.blz.bayern.de/blz/eup/01_10/2.asp)

Wieloletnia przewodnicząca Związku – Erika Steinbach, odmówiła rozliczenia się z narodowosocjalistyczną przeszłością jej organizacji, argumentując to brakiem środków.

Obecnie Związek tak zwanych „Wypędzonych” skupia około 2 milionów członków. Corocznie dla upamiętnienia dnia ogłoszenia „Karty niemieckich wypędzonych ze stron ojczystych” (patrz 1950 rok) Związek organizuje uroczyste obchody „Dnia Stron Ojczystych” (Tag der Heimat). Zjazdy ziomkostw obchodzone są zawsze pod jakimś przewodnim hasłem np. w 2003 w Norymberdze było to: „Ojczyzna jest prawem człowieka”, w 2006 roku zjazd ziomkostwa Niemców sudeckich pod hasłem „Wypędzenie to ludobójstwo – przyszłość należy do prawa do stron ojczystych” czy w 2007 roku zjazd ziomkostwa Ślązaków w stolicy Dolnej Saksonii w Hanowerze pod hasłem „Przyznajemy się do Śląska”. Obecnie na terenie Niemiec działa ponad 20 ziomkostw.

W ostatnich latach najważniejszą inicjatywą Związku jest utworzenie „Centrum przeciwko Wypędzeniom” z siedzibą w Berlinie.

Na obchodach 50. rocznicy powstania Związku Wypędzonych przemawiała Angela Merkel. Kanclerz Niemiec, poparła ideę budowy Centrum. „Centrum przeciwkoWypędzeniom” pomija fakt, że wysiedlenia Niemców nie były inicjatywą Polaków i Czechów, lecz wykonaniem postanowień międzynarodowych, będących konsekwencją wywołanej przez Niemców wojny i ich bezwarunkowej kapitulacji.

Przeciwnicy Centrum twierdzą, że bardziej uzasadnione byłoby utworzenie np. Centrum Przeciwko Nazizmowi, które pokazywałoby zbrodnie przeciwko ludności, popełnione przez nazizm. Byłoby to logicznym działaniem przeciwko prawdziwej przyczynie tragedii narodu niemieckiego.

Fragment z podręcznika do nauki historii w RFN z roku 1957 („Geschichtliches Werden”): „Straszliwe były ofiary, które ponieść musiał naród niemiecki w wywołanej przez Hitlera wojnie (...) Dla gospodarki stracone były żyzne ziemie uprawne na Wschodzie (...). Miliony jeńców wojennych pozostały w rękach zwycięzców”.

► Niemiecki prawnik Walter Hallstein zostaje pierwszym szefem i głównym architektem nowo utworzonego EWG i pierwszym przewodniczącym Komisji Europejskiej do 1967 roku. Podczas II wojny światowej był prominentnym członkiem nazistowskiej elity prawnej. Dnia 23 stycznia 1939, na kilka miesięcy przed rozpoczęciem II wojny światowej przez koalicję nazistów i IG Farben, Hallstein wygłasza przemówienie na temat wspólnego prawa europejskiego pod niemieckim kierownictwem: „Jednym z najważniejszych praw [w okupowanych krajach europejskich] jest ustawa o ochronie niemieckiej krwi i honoru”. Po wojnie udzielał pomocy prawnej oskarżonym zbrodniarzom. Od 1952 roku Walter Hallstein (patrz 1948 rok) był prezesem bądź członkiem zarządu 11 znanych przedsiębiorstw, w tym „nowego” BASF.

Konrad Adenauer, Walter Hallstein i Antonio Segni, podpisują Europejską unię celną i Euratom w 1957 roku w Rzymie

Konrad Adenauer, Walter Hallstein i Antonio Segni, podpisują Europejską unię celną i Euratom w 1957 roku w Rzymie

Dzisiaj BASF SE (Badische Anilin und Soda Fabrik) to największe przedsiębiorstwo chemiczne na świecie, które ma 385 dużych zakładów produkcyjnych w Europie, Ameryce Płd. i Płn., Afryce i Azji. Roczna sprzedaż firmy BASF wynosi ponad 50 miliardów euro.

W 2006 roku BASF wraz z drugą niemiecką firmą E.ON Ruhrgas i rosyjskim Gazpromem utworzyły konsorcjum Nord Stream będące operatorem Gazociągu Północnego. Gazociąg ten służy do transportu gazu ziemnego z Vyborg w Rosji do Greifswald w Niemczech. Gazociąg poprowadzony jest po dnie Morza Bałtyckiego, omijając naturalne kraje tranzytowe – Polskę i republiki bałtyckie. Prezesem Nord Stream jest Matthias Warnig, były przewodniczący rady dyrektorów rosyjskiego oddziału Dresdner Banku, a przewodniczącym Rady Nadzorczej były kanclerz RFN Gerhard Schröder.