1947

8 stycznia. Pierwsza emisja filmu „Todesmühlen” („Młyny śmierci”) w Bawarii, Hesji, Hamburgu i Berlinie (Zachodnim). Film miał spełniać rolę edukacyjną i służył do konfrontacji społeczeństwa z rozmiarem i okrucieństwem zbrodni jakich Niemcy dokonywali w czasie wojny. Film składa się głównie z materiałów dokumentalnych nakręconych podczas wyzwalania obozów koncentracyjnych i obozów zagłady. Trwa 22 minuty. Todesmühlen pokazuje sytuację, jaką alianci zastali w obozach tuż po ich wyzwoleniu, pokazuje tych, którzy przeżyli, warunki życia w obozach oraz dowody masowego mordu. Film pokazuje również wykorzystywanie więźniów do pracy przymusowej. Materiały dokumentalne z obozów śmierci przeplatane są fragmentami filmu „Triumf woli“ Leni Riefenstahl, gdzie radosna niemiecka ludność maszeruje w kolumnach, salutując i wznosząc okrzyki „Heil Hitler“. Film kończy się sceną, w której mężczyźni z łopatami i krzyżami ciągną ponad 1000 ciał spalonych w stodole Gardelegen podczas marszu śmierci, żeby dokonać ich godnego pochówku (gdy 24 godziny po masakrze dotarli Amerykanie, zmusili mieszkańców Gardelegen do pochowania ofiar w pojedynczych grobach). Głównym odpowiedzialnym za masowe morderstwo w Gardelegen był Gerhard Thiele. Nigdy nie został złapany. Zdemaskowany dopiero po śmierci w 1994 roku w Dusseldorfie, gdzie mieszkał jako emeryt z fałszywą tożsamością.

28 lutego. John J. McCloy - późniejszy Wysoki Komisarz do spraw Niemiec - zostaje mianowany prezesem Banku Światowego (patrz 1946 rok).

Podczas II wojny światowej John J. McCloy jako asystent Sekretarza Wojny miał decydujący głos w ustalaniu priorytetów amerykańskiej armii. To “dzięki” McCloyowi nigdy nie zbombardowano dróg prowadzących do obozu koncentracyjnego w Auschwitz, by powstrzymać transporty nowych więźniów. Otóż uważał on, że taka akcja byłaby niebezpieczna dla amerykańskich bombowców, atakujących teren naszpikowany obroną przeciwlotniczą. W rzeczywistości było wręcz odwrotnie. Amerykańskie wyprawy bombowe startujące z włoskiej Foggi często mijały na swojej drodze obóz w Auschwitz, nie niepokojone przez Niemców. Kiedy ponowiono prośbę, aby zbombardować choćby tylko krematoria na terenie obozu, McCloy znów wkroczył do akcji, uznając tym razem, że byłoby zbyt niebezpieczne dla więźniów.

Później jako Wysoki Komisarz do spraw Niemiec John J. McCloy był najbardziej zasłużoną osobą niosącą pomoc wymykającym się sprawiedliwości byłym hitlerowcom.

5 czerwca. Plan Marshalla. Sekretarz stanu USA George C. Marshall w przemówieniu na Uniwersytecie Harvarda przedstawia plan gospodarczy dla Europy włącznie z Niemcami, w oparciu o wzajemną pomoc i wsparcie ze strony Stanów Zjednoczonych – był to tzw. plan Marshalla.

18 sierpień. Otwarcie I Targów Eksportu w Hannowerze.

24 grudnia. Nadzorczyni SS Maria Mendel, kierowniczka obozu kobiecego Auschwitz II-Birkenau, wyjątkowo okrutna zbrodniarka wojenna o zasłużonym pseudonimie „Bestia”, pisze do Prezydenta Polski Bolesława Bieruta podanie o... ułaskawienie.

Bestia” własnoręcznie podpisała rozkazy posyłające na śmierć w komorach gazowych około 500 tysięcy kobiet i dzieci. Z jej polecenia topiono i palono żywcem noworodki i kilkumiesięczne dzieci. Maria Mandel kazała nowo narodzone dzieci wyrzucać na dwór, gdzie zjadały je szczury lub umierały tam śmiercią głodową. Znane są przypadki, że z jej rozkazu topiono noworodki we wiadrze z fekaliami. Ulubionym zajęciem „Bestii” było maltretowanie i bicie więźniarek. Potrafiła katować chorą umysłowo więźniarkę tak długo, póki jej nie zabiła. Mendel osobiście wyznaczała kobiety i dzieci do pseudomedycznych eksperymentów prowadzonych przez „lekarzy” SS. Okrutnie prześladowała kobiety ciężarne – posyłała je na śmierć przez zastrzyk fenolu, wykonywany przez pseudolekarza.

W podaniu o ułaskawienie Maria Mandel nie przyznała się do żadnego zbrodniczego czynu. Kobieta-potwór miała czyste sumienie. Szczerze liczyła na wyrozumiałość i łaskę Polskiego Prezydenta. Podczas zeznań stwierdziła, że gdyby mogła urodzić się ponownie, robiłaby to samo.

Reinhardt Mohn zdeklarowany nazista, były porucznik w Afrika Korps Erwina Rommla, wznawia pracę wydawnictwa Carl Bertelsmann Verlag, które podczas II wojny światowej było największym wydawcą propagandowym Wehrmachtu. Zarówno Reinhardt Mohn, jak i jego ojciec Heinrich Mohn – poprzedni właściciel firmy, byli członkami SS. Dzisiaj wydawnictwo Bertelsmann AG jest szóstym konglomeratem medialnym na świecie.

15 listopada. Anglojęzyczny dziennik „Herald Tribune” wydawany w Paryżu publikuje fragmenty korespondencji pomiędzy przedstawicielem IG Farben a konkretnie wchodzącej w jej skład farmaceutycznej firmy Bayer z komendantem obozu koncentracyjnego Auschwitz.

Z korespondencji tej wynika, że kombinat IG Farben kupił 150 więźniarek. Zanim jednak doszło do sfinalizowania transakcji, nabywca narzekał na zbyt wygórowaną cenę 200 marek za sztukę.

Wybrane fragmenty korespondencji, które przytoczył podczas procesu tłumacz Gregoire M. Afrine.